Hudeybiye andlaşmasında Hz. Peygamber sallallahü aleyhi ve sellem ile birlikte bulunan as

Vardır. Nitekim;

şeklinde başlayan ve 《Rıdvan ayeti》. diye isimlendirien Fetih Süresi (48) 'nin 18.ayet-i kerimesi onlar hakkında nazil olmuştur. Kendilerine, diğerlerinden farklı ve Hudeybiyye'nin tatlı bir hatırası olarak

《(Ey ağaç altında canlarını Allah'ın Rasûlüne adayan sahabeler topluluğu) diye çağrılırdı.Ayrıca onlara: 《Sizler bugün yeryüzünün en hayırlısısınız》diye müjde verilmiştir.

Hudeybiye'de hazır bulunan ve savaşlarda bir an bile Rasülüllah sallallahü aleyhi ve sellem'den ayrılmayan ashab-ı kirama Hz. Peygamber: 《Ey ağaç altında bana bi'at eden ashabım!. Ey Fetih Suresi'nin nüzulüne sebep olan ashab》diye hitap ederdi.

Ashab-ı kiramın Hudeybiye'de Allah'ın Rasulüne bi'ati esnasında Nebiyy-i Ekrem Efendimiz onlara:《Bugün sizler yer yüzünün en hayırlısısınız derken, Fetih Süresi (48)'ni in 18. ayet-i kerimesi nazil olmuş,

şeklinde başlayan bu ayetten dolayı Hudeybiye'de akdedilen bi'ata 《Bi'atür-rdvan》adı verilmiştir. Kulun Allah’ tan razı olması, O'nun her türlü takdir ve tecelIilerine, kaza hükümlerine rıza göstermesi olduğu gibi Allah'ın kulundan razı olması da, kulunu emirlerine sımsıkı sarılan ve yasaklarından son derece kaçınan bir vaziyette bulmasıdır.

Hudeybiye'de altında bi'at merasimi icra edilen ağaç, Ummü Ğıylan ve Semür adı verilen bir ağaç olup Hicaz bölgesinde oldukça bol bulunurdu. Sidre ağacı diye de anılmaktaydı. Bu ağaç, Hz. Ömer radıyallahü anh zamanında, insanlar görür ve ona ta'zim ve hürmet gösterir diye düşünülmüs, fitne ve fesad endişesiyle kökünden kestirilmiştir. (Rühü'l-beyân)