Hakk’a Yürüyüşünün Yıldönümü Münasebetiyle

Bismillahirrahmanirrahim.

Elhamdülillahi Rabbil âlemin. Vesselâtü vesselâmü alâ Seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ecmaîn.

Mürşidim, Efendim, Hacı Mustafa Hayri Baba Hazretlerinin Hakk’a vuslatının yıldönümü münasebetiyle, gönlümden geçen bazı hissiyatları, hatıraları, hüzünlerimi ve sevinçlerimi satırlarla ifade etmek istedim.

İnsanın gönül dünyasında bazı insanlar vardır ki onların hayatımıza girişi sıradan bir karşılaşma değildir. Onlar, Cenâb-ı Hakk’ın lütfuyla insanın kaderine dokunan, gönlünde iz bırakan ve onu kendi hakikatine doğru yürüten kimselerdir.

Benim de çocukluk yıllarımdan itibaren Dîn-i Mübîn-i İslâm’ın emirlerini yaşamaya gayret ettiğim, ardından İslâmî eğitim içerisinde geçen bir çocukluk ve gençlik dönemim oldu. Mürşidim Hacı Mustafa Hayri Baba Hazretleri ile tanışmam ve intisabım ise Yüksek İslâm Enstitüsü yıllarında nasip oldu.

O karşılaşmayı bugün hâlâ şöyle hissederim:

Sanki bir dedektörün madenî bir cevheri bulması gibi, o beni buldu; ben de onda kendimi buldum.

Manevî terbiyesi altında yetiştim. Fakat benim için en büyük nimetlerden biri, seyr ü sülûk yolculuğumun tamamlanmasına vesile olması ve beni bu yolculuktan mezun etmesiydi.

Daha sonra, zayıf omuzlarıma bu ağır manevî emaneti yükledi.

Bana vermiş olduğu yazılı icazetler bunun maddî bir şahididir. Bu süreç içerisinde yaşadığım ve kelimelerle tarif etmekte zorlandığım bazı manevî hâller, zikir esnasında zuhur eden bazı müşâhedeler ve gönül dünyamda meydana gelen değişimler ise benim için ayrı birer şahittir.

Bunların bir kısmını mektuplarla mürşidime arz ettim, bir kısmı ise şahsî arşivimde muhafaza edilmektedir.

Bütün bunları ifade ederken nefsimin payına düşebilecek en küçük bir övünmeden dahi Cenâb-ı Hakk’a sığınırım.

Allah’ım! Bizi riyadan, ucubdan, nefsânî iddialardan ve kendimizi bir şey zannetmekten muhafaza eyle.

Şayet bu yolda bize herhangi bir lütuf, feyiz veya manevî hediye ulaştıysa, bunun tamamını Cenâb-ı Hakk’ın lütfu, Efendimiz’in ﷺ bereketi ve mürşidimin teveccühü bilirim.

Mürşidim Hacı Mustafa Hayri Baba Hazretlerinden maddî ve manevî icazet aldıktan sonra, Cenâb-ı Allah’ı zikretmenin faziletlerini ve tasavvufun güzelliklerini, Kur’ân ve Sünnet merkezli bir anlayışla anlatmaya gayret ettim.

Yıllar içerisinde binlerce insana bu yolu, mürşidimin bana öğrettiği usul ve anlayış çerçevesinde tanıtmaya çalıştım.

İçlerinde İslâm’dan oldukça uzak yaşamış insanlar da vardı. Kendilerine İslâm’ı, zikri, tasavvufu ve kulluğun güzelliklerini anlatmaya gayret ettim. Allah’ın lütfuyla istikametlerini değiştiren, namaza başlayan, zikre yönelen ve hayatını yeniden düzenleyen nice kardeşlerimize şahit oldum.

Elhamdülillah.

Bazıları ise bu yolun kıymetini takdir edemedi. Kimileri yapamayacağını söyledi. Ben ise:

“Nasip meselesidir.”

dedim ve yoluma devam ettim.

Bazıları bu yolun manevî lezzetini tattı, gönlünde zikrin ve muhabbetin izlerini hissetti. Fakat daha sonra şeytanlaşmış insanların iğvaları (saptırmasıyla), fitneleri ve yanlış yönlendirmeleri sebebiyle kalplerine şüphe düştü. Ne yazık ki kendilerine bu yolu tanıtan, ders veren ve rehberlik eden mürşidlerine karşı hürmetsizliğe kadar vardılar.

İşte insanın gönlünü en çok yaralayan da budur.

Hazret-i Yakub’un, Hazret-i Yusuf’un ayrılığıyla yaşadığı hüznü Cenâb-ı Hakk’a arz ederken söylediği şu âyet-i kerîme, böyle zamanlarda gönlümüze tercüman olur:

اِنَّـمَٓا اَشْكُوا بَثّ۪ي وَحُزْن۪ٓي اِلَى اللّٰهِ

“Ben, gam ve kederimi sadece Allah’a arz ediyorum.”

(Yûsuf, 12/86)

Biz de gamımızı, hüznümüzü ve kırgınlığımızı yalnızca Allah’a arz ederiz.

Çünkü biliriz ki gönüllerin hakiki sahibi Allah’tır.

Rabbimizin kudsî hadis-i şerifte bildirdiği üzere:

“Kim benim veli kuluma düşmanlık ederse, ben de ona harp ilan ederim.”

(Buhârî, Rikâk, 38)

Bu sebeple gönül ehlinin yolunda edep esastır. İnsan, diline de kalbine de dikkat etmelidir.

Hakk’ın sillesinin sedası yoktur; bir vurdu mu devası yoktur.

Unutulmamalıdır ki manevî ihanetin cezası ağır olur, ona göre davranalım.

Manevî emanete, mürşide, muhabbete ve kardeşliğe karşı yapılan hürmetsizliğin insanın kendi gönül dünyasında ağır neticeleri olabileceğini unutmamak gerekir.

Bu yolda sebat eden, mürşidimin muhabbet ve terbiyesi içerisinde ömürlerini tamamlayan ve Hakk’a yürüyen kardeşlerimiz de oldu.

Allah kendilerine rahmet eylesin.

Onları rahmet ve muhabbetle yâd ediyorum.

Onlara selâm olsun ki bu yolda muhabbeti muhafaza ettiler, vefayı terk etmediler ve gönüllerindeki emanete sahip çıktılar.

Mürşidimin Tasavvuf Anlayışından

Mürşidim Hacı Mustafa Hayri Baba Hazretlerinin Hakk’a rihletinin yıldönümü münasebetiyle, onun bizlere öğrettiği tasavvuf anlayışını birkaç başlık altında özetlemek isterim:

1. Kur’ân ve Sünnet merkezli bir tasavvuf anlayışı

Tasavvuf, Kur’ân ve Sünnet’ten ayrı düşünülemez. Hakiki tasavvuf; şeriatın, güzel ahlâkın, zikrin, kulluğun ve ihlâsın derinleşmesidir.

2. Zikir, tesbih, rabıta ve seyr ü sülûk

Hakk’a vuslat yolunda zikrin, tesbihin ve kuvvetli rabıtanın önemini bizlere öğretti. Bu konunun tafsilatını inşallah başka bir yazıda ele alacağım.

3. Müteşeyyihlere karşı dikkatli olmak

Kendisini olduğundan farklı gösteren, manevî makam iddiasında bulunan, insanları kendi nefsine bağlayan kimselere karşı dikkatli olmayı öğretti.

4. Hüddamlık, cinlerle ilişki ve benzeri iddialardan uzak durmak

Maneviyat adı altında insanları rahatsızlık veren, cinler ve hüddamlar üzerinden nüfuz kurmaya çalışan kimselerden uzak durmayı; yapacakları her türlü şerden Cenâb-ı Hakk’a sığınmayı ve Kur’ân ve Sünnet’te yer alan dualar ve zikirlerle Allah’ın muhafazasını talep etmeyi ve manevî kalkan oluşturmayı öğretti.

5. Silsile ve manevî ehliyet

Silsilesi bulunmayan veya silsilesi kopuk olan; maneviyatta irşadlık vazifesine erişememiş, kendi kendisini şeyh ilan eden, bu makamı maddî menfaat, şan veya şöhret vesilesi hâline getiren kimselere karşı dikkatli olmayı tavsiye etti.

6. Allah rızası ve Ümmet-i Muhammed için gayret

Bütün gayretin Allah rızası için olması, Ümmet-i Muhammed’e hizmet edilmesi, insanların Hakk’a, hayra ve güzelliğe davet edilmesi gerektiğini öğretti.

Bir Mürşide Duyulan Muhabbet

Evlâd-ı Resûl olan mürşidim Hacı Mustafa Hayri Baba Hazretlerini benim gönlümde tarif etmek kolay değildir.

O, maneviyatta derinliği ölçülemeyen bir okyanus; tırmanılması güç, zirvesine ulaşılması kolay olmayan yüksek bir dağ gibidir.

Gün geçmiyor ki kendisine duyduğum sevgi ve muhabbet biraz daha artmasın.

Cenâb-ı Hakk’a sonsuz hamd ü senâlar olsun ki bana böyle bir mürşidi nasip etti. Kalbimi ve ruhumu ince ince işleyen, beni manevî terbiyeden geçiren ve hayatta iken çeşitli taltiflerine ve güzel teveccühlerine mazhar eden mürşidime karşı şükranımı kelimelerle ifade etmem mümkün değildir.

Benim için bu, yalnızca bir intisap değil; bir ömür süren bir terbiye, bir muhabbet ve bir emanettir.

Halifesine hürmet, mürşidine hürmettir.

Muhabbetin ölçüsü de edebidir, vefadır ve sadakattir.

Efendimiz ﷺ şöyle buyurmuştur:

“Kişi sevdiği ile beraberdir.”

Ne büyük müjdedir bu söz...

İnsan kimi sevdiğine, gönlünü kime bağladığına ve hangi yolun izinden yürüdüğüne dikkat etmelidir.

Bugün mürşidimin Hakk’a yürüyüşünün yıldönümünde, onu rahmet, minnet, şükran, muhabbet ve derin bir hürmetle yâd ediyorum.

Cenâb-ı Hak, mürşidimin aziz ruhaniyetini şâd eylesin. Bizleri onun öğrettiği edep, zikir, muhabbet ve kulluk yolundan ayırmasın.

Rabbimiz bizlere vefa ile yaşamayı, vefa ile yürümeyi ve vefa ile Hakk’a varmayı nasip eylesin.

Allah’ım! Bizleri mürşidimizin öğrettiği hakikatlerden ayırma.

Kalplerimizi zikrinle dirilt.

Nefsimizin şerrinden muhafaza eyle.

Ümmet-i Muhammed’e hizmet etmeyi bizlere nasip eyle.

Son nefesimizi iman, ihlâs ve muhabbet üzere vermeyi lütfeyle. Âmin.

Mürşidim, Efendim, Hacı Mustafa Hayri Baba Hazretlerinin aziz ruhaniyetine sonsuz selâm ve hürmetlerimi arz ederim.

Efendim,
Efendim de benim Efendim,

Gidemem gayrıya, bağlandı bendim...

Ruhaniyetiniz şâd, makamınız âlî olsun Efendim.

El-Fâtihâ...