Sabır Dediğin...

Enes İbni Mâlik'ten (r.a) rivâyet edildiğine göre Nebî (sav), (çocuğunun) mezarı başında (bağıra-çağıra) ağlayan bir kadının yanından geçti.

Ona:
-Allah’dan kork ve sabret! buyurdu.
Kadın:
-Çek git başımdan; zira benim başıma gelen felâket, senin başına gelmemiştir, dedi.
Kadın, Hz. Peygamber’i tanıyamamıştı. Kendisine, onun Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem olduğunu söylediler. Bunu duyar duymaz Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in kapısına koştu, orada kapıcılar yoktu. (Özür beyân etmek üzere Hz. Peygamber’e):
-Sizi tanıyamadım, dedi.
Peygamber (sav):
-Sabır dediğin, felâketle karşılaştığın ilk anda dayanmaktır buyurdu.

(Buhârî, Cenâiz 32, 43; Ahkâm 11; Müslim)